W zakątkach naszych mózgów, pod przykrywką opanowania i kontrolowania sytuacji czai się towarzyszący nam prawie stale znajomy- stres. Życie obfituje w sytuacje, z którymi trudno zmierzyć się z zimną krwią. Napięcie nerwowe, obawa, czy wszystko pójdzie po naszej myśli, czy poradzimy sobie z czekającymi nas zadaniami- to wszystko syndromy stresu. Na krótką metę stres dodaje naszemu ciału sił do działania i mobilizuje go do większej aktywności. Przewlekły stres jest jednak tylko czynnikiem destrukcyjnym, który osłabia, zamiast wzmacniać.
Co wywołuje stres?
Dla każdego z nas czynniki wywołujące stres mogą być różne. Są ludzie, którzy stresują się każdym publicznym wystąpieniem, przemową, a nawet zwykła wizyta w sklepie czy urzędzie może wywołać u nich objawy zdenerwowania i niepokoju. Na drugim biegunie znajdują się ci, których odporność na stres jest ponadprzeciętna. Z reguły to oni wybierają zawody, gdzie stres w pracy jest codziennością- strażaków, policjantów, lekarzy, ratowników medycznych. Dla wszystkich jednak, niezależnie od indywidualnej podatności, istnieją sytuacje szczególnie nasilające stres. Są to momenty niepewności, braku wiary we własne siły i umiejętności, nagromadzenia nadmiaru obowiązków, z którymi nie umiemy sobie poradzić i obawa przed bliżej nieokreśloną katastrofą. Nietrudno skojarzyć, że takie sytuacje mają miejsce najczęściej w naszym życiu zawodowym, dlatego stres w pracy jest bardzo popularnym zjawiskiem. Dużym źródłem stresu może jednak być także życie rodzinne, problemy z akceptacją własnego wyglądu, własnej choroby lub izolacja społeczna związana na przykład z emigracją.
Jak działa stres na nasze ciało?
Jednorazowa stresująca sytuacja powoduje uwolnienie w naszym organizmie hormonów walki- adrenaliny i noradrenaliny. Przyspieszają one bicie serca, zwiększają napływ krwi do mózgu i mięśni, potęgują siły, co daje nam jaśniejszy umysł do działania i szybsze ruchy, jeśli ma dojść do ucieczki. Choć w dzisiejszym świecie zazwyczaj nie musimy uciekać z miejsca, gdzie odczuwamy stres, jest to stara ewolucyjnie reakcja „walcz lub uciekaj”, która umożliwiła przeżycie naszym przodkom. O ile taki krótkotrwały stres może być szybko odreagowany, tak przewlekle stresujące sytuacje działają na nas znacznie gorzej. W nadmiarze zaczyna być wydzielany inny hormon- kortyzol. Zwiększony poziom kortyzolu we krwi to pierwszy krok do cukrzycy, zaburzeń psychiatrycznych, utraty gęstości kości, a także zwiększonej podatności na infekcje.
Jak radzić sobie ze stresem?
Przewlekły stres to dla naszego organizmu ogromne obciążenie. Stałe napięcie nerwowe jest prostą drogą do różnych zaburzeń psychologicznych jak depresja czy nerwica. Aby nie dopuścić stresu do naszego życia lub zredukować jego poziom, musimy przede wszystkim zadbać o prawidłowy odpoczynek. Odpoczywajmy aktywnie: spacery, pływanie lub inna dowolna forma aktywności fizycznej to świetny sposób na stres. Zadbajmy o satysfakcjonujące kontakty z przyjaciółmi, nie żałujmy czasu na chwile spędzone w gronie bliskich. Nie wymagajmy od siebie rzeczy niemożliwych i dajmy sobie prawo do popełniania błędów. Stres nie zniknie tak długo, jak długo będziemy prowadzić aktywne życie, ale poprzez właściwą higienę pracy, zdrowy sen i prawidłowe odżywianie możemy go znacznie zmniejszyć.

Alkoholizm
Alkoholizm jest chorobą chroniczną. Oznacza to, iż stając się alkoholikiem pozostaje się nim do końca życia mimo odstawienia nałogu. Alkoholizm nie wynika z żadnej innej formy zaburzeń. Jest to przypadłość, która może przyczynić się do powstania wielu innych, które będą w takim wypadku chorobami wtórnymi.
Narkomania
Od środków odurzających nie mogą się obejść młodzi ani dorośli. Narkomania nie wybiera i wpaść w jej pułapki może każdy, nie tylko nastolatek pochodzący z patologicznej rodziny. Coraz częściej w uzależnienia popadają ludzie zamożni, którzy zaczynają od substancji pozwalających wydajniej pracować, a kończą w ośrodkach odwykowych.
Fobia
Istnieje specjalna klasyfikacja zaburzeń psychicznych zwana DSM IV. Ta klasyfikacja dzieli fobie na fobię społeczną i fobie specyficzne. Przykładami fobii specyficznych są fobie przed: obiektami, krwią, zranieniem, zwierzętami, sytuacjami społecznymi, chorobami, śmiercią, itp.