Informacje ogólne

Każdy w swoim życiu przeżył sytuacje stresujące, które wymagały bardzo dużo energii, siły, czasami odwagi i męstwa. Nie jest możliwe życie pozbawione jakiegokolwiek stresu. Przecież bardzo stresującymi sytuacjami mogą być: niezapowiedziana, klasówka z matematyki, matura, egzamin na prawo jazdy, choroba kogoś bliskiego wiele innych. Jeśli nie możemy mieć bezstresowego życia, to może warto poznać stres od podszewki, by później skutecznie z nim walczyć.

 

Stres:

Stres definiuje się jako bardzo dynamiczną relacją adaptacyjną pomiędzy zaistniałą sytuacją a możliwościami danej jednostki. Stres charakteryzuje się brakiem jakiejkolwiek równowagi. Do zachowania równowagi wymagane jest podejmowanie odpowiednich decyzji. Inna definicja stresu mówi, że jest on zakłóceniem naturalnej homeostazy i jest to spowodowanie jakimś czynnikiem psychologicznym lub fizycznym. Wśród czynników wywołujących stres wymienia się m.in. czynniki anatomiczne, fizjologiczne, umysłowe lub fizyczne. Stres można zdefiniować trzema określaniami: bodziec, reakcja, transakcja lub proces.


Reakcje na stres:

Dystres ta reakcja organizmu pojawia się wtedy, gdy zadziała stresor, czyli bodziec wywołujący stres. Reakcja ta uaktywnia się szczególnie w momentach zagrożenia, niebezpieczeństwa. Eustres jest uznawany za pozytywną formę stresu, ponieważ mobilizuje człowieka do działania. Neustres jest neutralnym w działaniu bodźcem dla danej osoby, jednak dla innych, postronnych osób ten bodziec jest dystresowy lub eustresowy. W sytuacjach stresowych jest nasilone wydzielanie przez przysadkę mózgową kortykotropiny. Jeśli w organizmie jest wysoki poziom tego hormonu, to następuje pobudzenie pracy kory nadnerczy i w wyniku wydzielają się glikokortykoidy, które odpowiadają za podnoszenie wydajności organizmu i umożliwiają przystosowanie się do stresujących warunków.


Objawy i fazy stresu :

  • podwyższone ciśnienie krwi,

  • przyśpieszenie pracy serca,

  • pobudzenie emocjonalne,

  • ból brzucha,

  • ból głowy,

  • przyśpieszony oddech,

  • gęsia skórka,

  • nagła suchość w ustach,

  • zwiększona ilość glukozy we krwi,

  • czerwienienie się,

  • nadmierne pocenie się,

  • uczucia gorąca,


Fazy stresu:

Według teorii Selye'go można wyróżnić trzy główne fazy stresu: Pierwszą fazą jest faza alarmowa, jest to alarmowa, pierwsza reakcja podczas zetknięcia się z sytuacją stresującą. Z powodu konfrontacji z nową zaistniałą sytuacją widoczne jest niedoświadczenie i zaskoczenie. W tej fazie można wyróżnić dwie subfazy: Stadium szoku i stadium przeciwdziałania szokowe. Zaskoczona jednostka podejmuje już pewne wysiłki obronne. Następną fazą jest faza przystosowania, inaczej odporności. Organizm powoli uczy się radzić ze stresorem, ze stresującą sytuacją. Jeśli organizm radzi sobie z zaistniałą trudną sytuacją, to wszystko może wrócić do normy. Jeśli do tego nie dojdzie, to może nastąpić faza trzecia. Trzecią i ostatnią fazą stresu jest tzw. faza wyczerpania. Przewlekły stres, będący przyczyną długotrwałego pobudzenia całego organizmu prowadzi do wyczerpania się zasobów odpornościowych organizmu. W końcowym efekcie może prowadzić to do chorób psychosomatycznych. Zdarzają się też przypadki, że długotrwały stres powoduje powstanie wielu chorób serca, które mogą się skończyć śmiercią danej osoby, np. poprzez zawał serca.


Skutki stresu:

Długotrwały stres może prowadzić do bardzo wielu różnych chorób i schorzeń, takich jak:

  • częste bóle głowy,

  • ogólne złe samopoczucie,

  • wymioty,

  • mdłości,

  • omdlenia,

  • palpitacje serca,

  • amnezja,

  • lęki,

  • depresja,

  • wrzody żołądka i jelit,

  • nadmierne wydzielanie hormonów tarczycy,



vm00183_frontvm00622_frontVMG00040_frontvm00156_frontvm00589_frontvm00078_front